 |
|
|
|
Zirrikituetatik begira
|
|
Txikien handitasuna
|
|
Yolanda Arrieta
|
|
 |
Xuxenek ere ez du oraindik erregistratu. Gorriz markatzen dit, behintzat. Izan bada, ordea, Donostiako Koldo Mitxelenan ikastaro bat antolatu dutelako, hil honetan hasi eta Aste Santu bitartean: nanoteknologia.
Horrela, boteprontoan, nano hitzak "gehiago hazi nahi ez duena" ekartzen dit gogora, Bruno Bettelheimen ipuin harrigarriei buruzko azterketa sinbolikoa bide. Baina itxura denez, teknologia nano honek hitzaren berezko txikitasuna baino ez du bilatzen; hobeto esanda, txikitasunaren handitasuna. Horretarako, energiaren zatirik ñimiñoena hartzen du neurritzat, hau da, milimetro baten milioiarena edo, beste era batera esanda, gure buruko ile baten diametroa baino 50.000 aldiz txikiagoa den neurria.
Ezjakintasun handienetik, eta intuizio hutsari jarraituz, hasi naiz loturak egiten. Homeopatian ere dosi txikiak erabiltzen dira. Zenbat eta dosi ttipiagoa orduan eta potentzia handiagoa lortzen da. Haikuen efektua ere antzerakoa da. Haiku bat irakurri ondoren sumatzen den oihartzuna da poema japoniarraren ezaugarri nagusienetakoa.
Eta, hain zuzen, niri horixe gustatzen, hots, dosi txikiek eragindako efektu handia: gitarra edo piano hutsez abesten diren kanten kadentzia, espazio hutsen itzala, kolore bakarreko soinekoen mugagabetasuna edota saltsa gutxiko arrainen zaporea.
Ez dakit zergatik, baina, urteetan aurrera egin ahala, gero eta gauza sinple eta xumeagoak bilatzen ditut, goiz oheratu eta eguzkiarekin jaiki, irratia itzali eta isiltasuna dastatu, leihoa ireki eta txoriak entzun... Noizean behin munduko berriak jakiteko eta alabak marrazki bizidunak ikusteko, bakarrik, pizten dut telebista.
Pare bat hilabete izango da. "Antes muerta que sencilla" aldarrikatzen zuen, dantza eginez, neska txiki baina handien moduan jantziak. Gure etxeko txikiak ere handi zituen begiak berari begira:Non apuntatu behar da hori ikasteko, ama?
Barregura sortu zidan galderak. Zer pentsa ere bai. |
|
|
|
|
|
|
