|
|
|
Zirrikituetatik begira
|
|
Hoberantz...
|
|
Yolanda Arrieta
|
|
 |
Astelehena. Goizeko zazpi eta erdiak. Donostiatik Bilborako autopista. Euria.
Durangon sei euro utzi eta bidearen bigarren zatiari heldu diot. Hirugarren karrila egiten dabiltza, baina bien bitartean bi baino ez daude, zein baino zein estuagoak eta artzenik gabeak.
Kamioia aurrean, kamioia atzean, hor noa mila pezeta ordainduta, Interbiaren korridorean!
Hirugarren bidea izango den estratatik induskailu baten begiak kontrako norabidean. Ezkerretik, peaje ondorengo lasterketa, nor aurrean jarri, bidea estutu baino lehen! Flix-flax, flix-flax, parabrisasak begiak garbitu nahi dizkit, baina lausoak hor darrai. Asfaltoko marra probisionalak beltz bihurtu dira.
Auto azkarrek bakarrik utzi naute bi kamioen erdian. Neure txanda, orain?
Ura baldakadaka datorkit kristalera. Sudurra ia autotik kanpo eta begiak den adinean zabalik. Kamioak surfa egiteko olatuak oparitzen dizkit. Ez dut ezkerrik ikusten, ez dut aurrerik ikusten. Eskuinean, induskailuaren faroak eta atzekoa ipurdia jotzen bere bisigu begiekin.
Laurogeitik gora ez joateko seinalea, zenbaki handiz. Eta? Atzeko tiburoiak ez du buztan hutsa izateko asmorik, baina aurrea hartzea ere debekatuegiten diotenez, hor doa, kabinan kabitu ezinik.
Ipurdian pega-pega eginda daukat, eta haren argiak goiko ispilutik begietara datozkit zuzenean.
Hirira hurbildu ahala auto ilara luzeak, aurkako norabidean. Sugetzarraren argi guztiak nigana, flax-flax-flax!
Pareko kamioia pasatu gura nuke baina beldur naiz ez dudalako ikusten nora noan. Atzekoa kokotean pega-pega eginda, argiak botatzen. Ura, iluntasuna, marra lagungarririk ez, irratia kide hutsa, kontuz gidatzeko esaten.
Zerbait ona pentsatzea onen... Gosaria! Zallara iristen naizenean kafesnea eta gurinezko boiloa...
Bat, bi eta hiru, aurreko kamioia pasatzera noa! Aurrea atzean, eta atzea atzeko aldean.
Tori, hobekuntza! |
|