 |
|
|
|
Zirrikituetatik begira
|
|
Ez saldu guri
|
|
Xabi Larrañaga
|
|
 |
ez naiz hasiko turista eta bidaiaria desberdintzen eta, are gutxiago, hitz bakoitzari dagokion balizko maila ekonomikoa ezartzen. Zenbait bidaiarik harro azaltzen du bere ideologia alternatiboa, gorria, iraultzailea, eta horren ondoan zorrotz kritikatu turista burgesa. Eta zenbait bidaiarik 3.000 euroko bidaia egina du Indian zehar eta turista burgesak, berriz, 300 eurokoa Mallorcan barna. Zalantza, beraz, zer diren eskuina eta ezkerra zehazten.
Iparraldean turismoa dela eta kexu da hainbat bertako, eta kexa hori mehatxu eta lehergailuen bidez adierazten duenik ere bada. Antza denez, hamaika kanpotarrek bizi nahi du Pays Basquen, horren ondorioz etxebizitzen salneurriek izugarri egin dute gora eta gazteek arazo larriak dituzte jaioterrian pisua eskuratzen. Lehen kostaldean gertatu zen eta orain mendialdean. Afera zaila da konpontzen eta bortizkeria erabiliz egoera kakaztu eta belztu baino ez dute egingo. Eskarmentuak erakutsi baitigu nola amaitzen diren borroka erromantikook.
Hemengo batzuek miretsi egiten dute beste aldeko erantzun armatu hori, eta nago ez ote diren konturatu haiek ere kanpotarrak izan ahal direla Behe Nafarroan, haiek ere atzerritartzat jo ditzaketela euskal frantses nazkatuek. Eta abertzaletasun itsuak horretaz jabetzen uzten ez badie, hobe dute pentsatu logika berari atxikita erantzun bera aukera dezaketela Kantabria edo Errioxako gazte izorratu etsiek, eta euskal turisten eragin ekonomiko haien ustez lazgarriak salatu, eta udatiarren apartamentuei su eman. Miarri-tze edo Mauleko arrangura Laredon aditu baitut nik maiz, eta Haron. Ez dezagun sal, zioen Ferminek, eta agian soluzioa hurbilago eta mingarriagoa zuen eskura: ez diezaguten sal. |
|
|
|
|
|
|
