 |
|
|
|
Zirrikituetatik begira
|
|
Nori berea
|
|
Loren Suárez
|
|
 |
lau hilabete pasatxok eman egin didate ,besteak beste, nire txoko hau kaleko komentarioetan oinarritzeko lizentzia eta parada; eta zer pentsatua sortarazten duten bizipenek irakurketa xumea merezi dutelako uste inozoan, aritu naiz huntaz edo hartaz pare bat berba helarazten, sikiera, astirik behin.
Eta, zinez, nago ene istorioak ez ote diren axolagabekeriaren txokorako bidea hartzen hasita; izan ere, edozein txokotara besterik ez dugu jo behar gure berbak zein kolorez tindaturik dauden ohartzeko. Informazioa jaso, aztertu, galbahe pasatu eta loratzen hasitako krabelina plazaratu, gogoko ideiez pintatua.
Gizateriaren patua aurreiritzien koloreak tindatua-edo dagoela zioen garaiko filosofoak, eta ondokoaz berba egiteko aukera bat bera ere ez dugu galduko interesgarri suerta dakigukeen xuxurlarik lau haizetara zabaltzen bada, arinkeria osoz.
Nolanahi ere, komentarioetara ohitzen hasita gabiltzala iruditu arren, lantzean behin ongizate gizarte ditxosozkoari astindua ederra eman nahirik, antigoaleko demonioak eta oroimen eskaseko gizasemeok agertzen zaizkigu; batetik, Francoren garaiak losintxez apain-apain, eta espiritu santuaren barrenak ausardiaz beterik husten bestetik; oraingoan ere Orejakeriak.
Ez naiz balentrietan aritzen den jendea larrutzen duen horietakoa eta are gutxiago, politika munduko marrazoetan Maragali ukatzeko alzheimerrek jota dagoela aitortzeko agertu kemena, inondik ere, ezgauza naizenean.
Mayor Orejarena, berriz, ez dut oso ondo konprenitzen. Zilegi al da gizaseme honi, gaixotasun bera pairatuagatik ere, dagokion nolakotasuna kolore guztietako hedabidetan ez aitortu izana?
Izan gaitezen politikoki zuzenak, faborez, eta eman diezaiogun bakoitzari zor zaiona.
Jainkoaren legeak dixit eta. |
|
|
|
|
|
|
