 |
|
|
|
Zirrikituetatik begira
|
|
Gaztain usaina
|
|
Goizalde Landabaso
|
|
 |
|
gaztain usainarekin etorri ohi zait negua. Ez dut esango udagoienik egon ez dagoenik, baina gaztain erre usainak hotza ailegatu dela diost. Eta amaitutzat jotzen dut aurreko urtaroa. Ez da bidezkoa, badakit. Eguraldiak agintzen du, ordea. Honek esan nahi duen guztiarekin, alegia; gizakiok urtaroei hasiera eta amaiera ezartzen diegula baina eguraldiak ez digu jaramonik egiten. Nik ere aspaldi erabaki nuen urtaroen hasiera eta akabukoak neure gorputzak adieraziko zituela. Honezkero ailegatu da negua. Metro sarreran etxola bat dago, egurrezkoa. Hilabeteetan zarratuta egoten da, baina aste honetan zabaldu dute. Hotzarekin. Gaztain-erre saltzaileak ere badaki urtaroak egutegitik at daudela. Iaz emakume nagusi bat zegoen; aurton, berriz, mutil gazte bat. Gustatuko ote zaio gaztain erreen usaina? Metro gutxitara hurbilduz gero usain dezakezu gaztainak erretzeak isurtzen dutena. Itzel gustatzen zait. Gaztain erreak eurak baino gehiago. Urtaro hau gustatzen zait. Estalita goaz, deseroso sentitzen gara, bakteriak indartsu egon ohi dira. Nahi duzun guztia. Maite dut negua. Metrora bidean etxola zabalik ikusteak poztu dit eguna. Erosi dut dozena bat gaztain. Eskuak berotu ditut kukurutxuarekin. Ummmm... hura usain zoragarria. Gaztain pare bat jan dut eta osterantzekoak sakelean sartu ditut. Urruntzen naizen heinean usaina desagertu eta gaztainak hozten doaz. Hotza sentitzen dut eskuetan eta aurpegian ere bai. Haizea altxatu eta giroaren umeltasuna handitu da. Berokiak zabalik uzten dituen zirrikituetatik sartzen da ho-tza. Besoetatik gora. Eskua sakelerako eta gaztainak ikutu ditut. Epel daude. Eurengana ere ailegatu da hotza. Zorakeria izan arren kalera bueltatu naiz, gaztain erreen txokora. Jendea arineketan doa hotzatik ihes egin guran. Gazteen erreen usaina berriz ere. Argi dago, negua berton da. |
|
|
|
|
|
|
