|
|
|
Zirrikituetatik begira
|
|
Paperak
|
|
Goizalde Landabaso
|
|
 |
|
Tiradera handi bi ditut etxean. Bertara sartu ohi dut eskuetara ailegatzen zaidan paper denak. Harrigarria egingo litzaizuke anabasa horretan zerbait aurkitzea. Nik, baina, ondo dakit, jakin, paper denak hortxe daudela. Tiradera erraldoi horietan. Itzelezko bertigoa ematen dit zabaltzeak, eta are gehiago, zerbait bilatzeak. Goikoa zabaldu dut lehenengo. Banketxea da gehien maite nauena. Postal bi aurkitu ditut. Bat Afrikatik bidalitakoa, eta bestea Australiatik. Biak eskuz idatzirik daude. Aspaldikoak. Egunkari zati bat ere aurkitu dut, baina ez dakit zergaitik gorde nuen. Beste bizitza batean bidali zidaten maitasun edo ez-maitasun gutuna ere bada berton. Autobuseko tiket bat, harrigarriena, jomuga: Hendaia. Lapurdiko herri honetara joan naizen guztietan autoz egin dut. Pentsakor utzi nau. Ene. Publikoan aitortuko ez ditudan gauza bi, makinaz idatzitako poesia ba-tzuk, eta telefono zenbaki bat. Finkoa. Finkoak baino ez zeuden garaietara joan zait burua. Ez du izen-abizenik, eta ez dakit norena den. Bigarren tiraderari ekin diot. Sobre handi bat, eta barruan, zer aurkituko eta gidatzeko baimeneko azterketak! Beheko tiraderan ere bankuaren maitasun gutunak dira nagusi. Maite nauela esateko modu bitxiagorik ez dut ezagutu. Joan nintzen ezkontza bateko menu-gonbidapen ederra aurkitu dut. Eta baita barre egin ere. Dagoeneko bereizita daude. Batxillergo titulua agertu zait. Izan nin-tzeneko erretratu bat. Kandela gorri bat eta liburuak markatzekoak, Egiptotik ekarri zidaten opari. Bilatutako paperik, ordea, ez da agertzen. Iraganera bidaia egin dut pare bat orduz, eta orain jabetu naiz: galdutzat eman behar dut papera. Beste nonbaiten eskuratu beharko dut, edota nitaz fidatu beharko dira papera behar dutenek. Baina hitzak, zer dira haizeak daramatzan berbak papera hotz, urrun eta arrotz baten aurrean? |
|