 |
|
|
|
Zaurian piko
|
|
Cannes. 1968
|
|
|
Katixa Agirre
|
|
Aste honetan zabaldu da berriro Cannes-eko alfonbra gorria eta hor ikusi ditugu Julianne Moore, Gael García Bernal, Sean Penn epaimahai-burua eta beste hainbeste, irribarretsu kameraren aurrean.
Internet denbora-makinak gogorarazi digu orain dela berrogei urte ere Cannes-eko jaialdia inauguratu zela. 1968a zela. Eta maiatza. Badago, beraz, Cannes-eko jaialdi hura interesgarria izan zela pentsatzeko arrazoirik. Eta hala da: YouTube-n konprobatu dugu. Cannes, 1968 ida-tzi bilatzailean eta zuek ere ikusi ahalko duzue jaialdi berezi horren eszena bat. Hor daude Truffaut eta Godard, hor dira Roman Polanski eta Miloš Forman. Eta ez dute zineaz hitz egiten, edo ez bakarrik horretaz: borrokaz ari dira, solidaritateaz, errepresioaz. Sutsuki. Publikoaren txalo eta txistuen artean.
Eztabaidek emaitzak ekarri zituzten. Louis Malle eta Roman Polanski zuzendariek eta Monica Vitti aktoreak epaimahai-kide izateari uko egin zioten. Alain Resnais-ek, Carlos Saurak eta Miloš Forman-ek beren pelikulak lehiaketatik erretiratzea erabaki zuten. Gatazka pil-pilean zegoenean zenbait zinegile zine-aretoaren oihaletik zintzilikatu ziren Carlos Sauraren pelikularen estreinaldia ekiditeko. Azkenean, eta Robert Favre le Bret jaialdiko zuzendariaren iritziaren kontra, festibala bertan behera geratu zen maiatzaren 19ean, erreboltarekin bat eginez.
Orain esango digute 68ko maiatza mitoak lurperatutako gertaera dela, gugana iritsi den guztia faltsifikatua dagoela. Gaur egun ez zara Sarkozy izan behar 68ko maiatza mespretxatzeko. Baina bat youtube-ko bideo horri begira geratzen da -publiko sutsua, eztabaida beroak, Truffaut mikrofonoa eskuan…- edo 2008ko Cannes jaialdiari errepara-tzen dio -Indiana Jones etorriko zaigu bueltan eta Jean Claude Van Damme-ek bere biopic bat aurkeztuko du- eta pentsatzen du 68ko maiatz hori zerbait izango zela. Ordutik berriz gertatu ez den zerbait. Gorputzak eskatzen duen zerbait. |
|
|
|
|
|
|
