 |
|
|
|
Zirrikituetatik begira
|
|
Ekologiaren izenean
|
|
Amatiño
|
|
 |
JO dagigun, irakurle, autoz zoazela 70 kilometro orduko, gehienez 90eko seinalea jartzen duen errepidean. Eta horra non norbaitek esaten dizun bizkorregi zoazela, legez kanpo, lar kutsatzen, arrisku bizitan eta osasun publikoaren kaltetan. Are gehiago, pentsatu egizu mesias hori ez dela konformatzen zuk zer egin behar zenukeen esatearekin eta, bere moduko beste hainbatekin batera, errepidea mozten dizula, "autorik ez" pankarta eta guzti.
Ba… antzerako da bere burua ekologistatzat duen hainbatek egiten duena zenbait ekintza eta egitasmoren aurka. Eta ez, jakina, ekin-tzok eta egitasmook ingurumen-legea hausten dutelako, sasi-ekologistok euren kautan erabaki dutelako baino, zelakoa izan behar lukeen legeak, zertan den kutsadura, non hasten den arriskua, non osasun publikoaren muga eta nork betetzen duen legea eta nork ez.
Gizarte demokratikoan edozeinek du eskubide osoa legeak salatzeko, alternatibak proposatzeko eta agintaritza politikoa ahalik eta estuen hartzeko. Baina, gizarte demokratiko berberorretan, inork ez du bere burua legearen interpretetzat jar-tzeko eskubiderik eta, zer esanik ez, indarrean dagoen legea zintzo asko betetzen dutenak gutxiesteko, zemaitzeko eta mehatxatzeko.
Legea lege, denok dagoz -gagoz- legea bete beharrean, bai legeria zorrotzegitzat dutenak eta baita arolegitzat dutenak ere. Legeak aldatu gura dituztenak sartu daitezela politikagintzan, parte hartu dezatela foro erabakigarrietan, egin ditzatela egin beharreko presioak eta konbentzitu gaitzatela konbentzitu beharrekoaz.
Baina, mesedez, bitartean, ez gero indarrean dagoen legea betetzen dutenak gaizkiletzat hartu, ez behintzat ekologiaren izenean. |
|
|
|
|
|
|
